В начало
АБВГДЖЗИКЛМНОПРСТУФХЦЧШЭЮЯA-Z0-9
Песняры - Живем (Александр Катиков)
Песьня  
Маці сына калыхала у калысцы новай,
Песьню ціхую пяяла, быццам шум сасновы,
Ці то ветры навучылі пяяць сумам скрытым,
Як у полі гаманілі, калыхалі жытам,
Ці то ветры новучылі пяяць сумам скрытым,
Як у полі гаманілі, калыхалі жытам,

Ці то доля навучыла сумна зацягаці, 
Ці то лесьню з нотай мілай адказала маці, 
Калі ў ноч, зімою, сьцюжай дзіця калыхала 
I на кроснах белы кужаль пяючы снавала, 
Калі ў ноч, зімою, сьцюжай дзіця калыхала 
I на кроснах белы кужаль пяючы снавала.

Калі татку нібараку ў няволю забралі, 
А ў полі вецер плакоў, вербы сумавалі; 
Як дачушку аддавала замуж, ды даліка,
Сьлёзы вышытым ўцірала хвартухом шырокім,
Як дачушку аддавала замуж, ды далёка, 
Сьлёзы вышытым ўцірала хвартухом шырокім,

Маці сына калыхала у калысцы новай, 
Песьню ціхую пяяла, быццам шум сасновы, 
Ток сновалі песьню сумам, тугой патыкалі, 
Ці жаночаю задумай, ўсхволявонай дальлю, 
Так сновалі песьню сумам, тугой патыкалі, 
Ці жаночаю задумай, усхволявонай дальлю.